SUCRE, la ciudad Blanca ( de witte stad)

29 september

Vandaag onze eerste dag in Sucre, de hoofdstad van Bolivia. Veel mensen denken dat La Paz de hoofdstad is, echter in La Paz zetelt de regering,

Sucre is een prachtige stad. Mede door de verplichting om tweejaarlijks de buitenmuren van de gebouwen in de binnenstad wit te kalken, ziet het centrum er fantastisch uit. Niet gek dat het oude deel van Sucre UNESCO wereld erfgoed is.

Voordat we de stad in gaan vragen we onze gastvrouw of ze wat nummers wil bellen om te zorgen dat onze bagage deze kant op komt.

Ze gaan voor ons aan de slag en denken in het begin van de middag iets meer te weten.

Eerst de stad in. Op nog geen kwartiertje lopen zitten we midden in het bruisende centrum. Het centrale plein is omzoomd met bomen en op het plein zelf kun je op de ruim aanwezige bankjes even bijkomen en genieten van de Zuid Amerikaanse sfeer: schoenenpoetsers, straatventers, heel veel mensen,veel reuring, groene parkieten in de bomen,......Rondom het plein prachtige koloniale gebouwen en een kathedraal. Verder een keur aan eet- en drinkgelegenheden.

Ondanks de drukte heerst er een gemoedelijke sfeer en we voelen ons dan ook direct thuis.

Vandaag struinen we door de stad en bezoeken we de centrale markt, werkelijk een must als je in een Zuid Amerikaanse stad bent. In diverse gidsen staat dat je een keer op de markt moet eten. Hoewel het eten er best goed uitziet, zijn de hygiënische omstandigheden van dien aard dat we hier van afzien. Na de lunch gaan we even terug naar het hotel, even checken hoe het er voor staat met betrekking tot de bagage. Helaas: de telefoontjes, de appjes, de mailtjes, geen van allen levert iets op : wat een .......................maatschappij!

Oké, we weten dat de backpacks in Santa Cruz zijn. Als we morgen niets vernemen vlieg ik donderdag maar op en neer (woensdag gaat niet: geen vluchten....) om ze zelf op te halen.

In de avond gaan we lekker ergens een biertje pakken en in een leuk restaurant eten we een prima maaltijd. Tot onze verrassing hebben ze als dessert een Bossche bol op het menu staan???

Na al het gedoe, enz, hebben we wel behoefte aan wat comfort food. Gelukkig bestellen we er maar één. De ober brengt ons een gigantische Bossche bol en lekkkkker!!!

Vanavond op tijd naar bed, morgen gaan we een Inca trail doen.

30 september

Heel vroeg in de ochtend krijg ik een appje dat de bagage vandaag naar Sucre airport wordt verstuurd, waar we ze dan wél moeten ophalen... TOP

Na het ontbijt worden we opgehaald voor onze excursie van vandaag. Een wat oudere tengere man stelt zich voor als de chauffeur van de dag. Eerst nog de gids ophalen. Na een halfuurtje dwars door de stad gereden te hebben, komen we bij de woning van de gids een hele jonge kerel.

Nu richting startpunt van de wandeling. Na een prachtige rit van ruim een uur, staan we op ruim 3500 meter hoogte op een soort pleintje waar een kapel en een kerk is. Tja net zoals in de meeste landen van Zuid Amerika is ook Bolivia nog heel katholiek.

Na een kort bezoek aan de kapel gaan we van start. De chauffeur zal ons aan het einde van het pad van ruim 5 kilometer opwachten.

We zullen hoofdzakelijk dalen, wat erg prettig is. Op deze hoogte merken we dat ademhalen soms lastig is, de extra inspanning van stijgen, blijft ons bespaart.

Het pad is redelijk intact echter niet heel makkelijk te bewandelen. Het bestaat voornamelijk uit flinke keien die zo plat mogelijk door de Inca's zijn neergelegd.

Het uitzicht? Waanzinnig, wat is het prachtig. We kijken neer op dalen en groen beboste bergen, dan weer op kale bergen in meerdere kleuren. Zo af en toe komt er een adelaar overgevlogen. Dan ook nog het besef dat je op een weg loopt die honderden jaren geleden is aangelegd door een volk dat zonder hulpmiddelen de vaardigheden had om in dit onherbergzame gebied een pad aan te leggen: fantastisch.

Onze gids vertelt ons allerlei wetenswaardigheden, bijvoorbeeld dat het pad vroeger helemaal door liep tot MachuPichu in Peru.

Nou lijkt 5 kilometer niet zoveel en in onze vlakke landje is die afstand ook in een uur prima te doen. Echter Boliviaanse kilometers tellen, zeker op ruim 3000 meter, dubbel.

Na ruim twee uur komen we bij het einde van het pad waar onze auto voor ons klaar staat,

Volgende stop is de krater van Maragua. Een enorme vallei waarvan de wetenschappers nog steeds niet exact weten hoe die ontstaan is. Was het vroeger een meer, een krater van een vulkaan, een door aardbevingen ontstane berg-vallei landschap? men weet het niet, zeker is wel dat het ook hier prachtig is.

Na de lunch bezoeken we in een dorpje een wevers vrouw die ons de kunst van het weven laat zien, iets kopen wordt gewaardeerd.......

Als afsluiting gaan we naar de garganta de diablo (duivels keel) een in de rotsen door erosie gevormd duivels hoofd met tanden en, uiteraard, keelgat. Ondertussen wordt de hemel boven de bergen gitzwart en begint het te onweren. In de vallei waar wij zijn blijft het echter droog.

Op ons verzoek worden we een uurtje later afgezet bij een taxistandplaats om een taxi naar het vliegveld te nemen. De rit gaat snel en onderweg vallen dikke druppels op de voorruit.

De chauffeur zal op ons wachten en een kwartier later stappen we, jawel, met backpacks in de taxi. Onderweg naar Sucre gaat het echte helemaal los. Met bakken komt de regen uit de hemel met serieus onweer, wij zouden zeggen noodweer. de chauffeur: het regent wel hard...

De straten van Sucre zijn wild stromende riviertjes geworden, water spuit uit de putten omhoog. Bij aankomst in het hotel staat de eigenaar de gang droog te trekken overal water en op een aantal plekken op de binnenplaats ligt flink wat hagel... Snel naar de kamer met eindelijk na 8 dagen, onze bagage [e-1f603].

Na een uurtje neemt de regen af en gaan we ergens lekker eten, mooie dag gehad.

1 oktober

Vandaag een cultuurdagje. We starten de dag met een bezoek aan een klooster, hoog gelegen met prachtig uitzicht over de stad. Het klooster zelf is enkel te bezoeken met een gids en is zeer de moeite waard.

We gaan het museum de tersoro bezoeken waar we uitleg krijgen over de zilver- en goudwinning en de winning van halfedelstenen in Bolivia. Interessant.

Volgende halte is het vrijheidsmuseum. In het gebouw werd de onafhankelijkheid declaratie ondertekend en werd de republiek Bolivia opgericht. Mooi gebouw, de moeite waard.

Als afsluiting gaan we de kathedraal bezoeken, maar eerst naar het uitkijkpunt van de kathedraal.

Wat een schitterend uitzicht heb je hier: wauw, Daarna dus de kathedraal en bijhorend museum bezocht : ook de moeite waard.

De dag afgesloten met een biertje, lekker hapje: prima dag gehad!

2 oktober

Vandaag beginnen we in het Dinopark van Sucre...jazeker het Dinopark. Jaren geleden is bij de winning voor de cement industrie in een berg over honderden meters afstand een gigantisch aantal pootafdrukken van diverse soorten dinosauriërs ontdekt.

Lijkt ons wel gaaf om dit te zien. Vanaf het plein nemen we de speciale bus naar het park. In de bus een groep hele jonge kinderen op schoolreisje die vader Jacob zingen in het Spaans; gezellige boel, echt heel leuk die kiddos.

We starten met een rondleiding door het park waar de diverse dino's op ware grootte zijn nagemaakt. We hebben aan de rand van het park uitzicht op een steile helling waar werkelijk heel veel afdrukken te zien zijn.

Voordat we de bus terugnemen, bekijken we een heel mooi gemaakte film over het Dino tijdperk.

In de bus terug, jawel wederom de kiddos, wederom gezellig!

Na de lunch laten we onze schoenen poetsen. Blijken mijn beide schoenen flink kapot te zijn.

Had ik geen erg in, dus maar goed dat ik ze heb laten poetsen. Na de poetssessie op zoek naar een schoenmaker. Na wat rondvragen, vinden we een tentje waar 4 mannen schoenen aan het repareren zijn. Gelukkig kunnen mijn schoenen nog gered worden en één van de mannen gaat meteen aan de slag en na een half uurtje zijn ze weer zo goed als nieuw.

De rest van de dag slijten we met een bakkie doen, lezen en dit reisverslag schrijven.

Morgen verlaten we Sucre en gaan we naar Potosi.

Ik meld me weer over een aantal dagen.

Groet

Frank en Renée