Nachtbusje werd dag busje en La Paz

8 oktober

Zoals gezegd na een aantal enerverende dagen de nachtbus naar La Paz. Keurig op tijd vertrekken we om 21.15 richting La Paz, waar we de volgende dag rond 06.00 uur zullen aankomen.

Na een uur rijden stopt de bus en horen we buiten mannen die met van alles bezig zijn, naar wat ik vermoed één van de wielen.

Na een uur nog geen beweging, dus besluit ik maar wat te gaan slapen. Valt niet mee, het lijkt af en toe op Animal farm 2 met knorrende, snurkende mensen. Maar goed uiteindelijk val ik toch in slaap. Rond een uurtje of vier in de ochtend nog steeds geen beweging en ook geen mannen meer die aan het sleutelen zijn: reparatie mislukt. Niemand die even komt vertellen wat en hoe verder en een aantal mensen wordt onrustig. Een van de dames heeft een doktersafspraak, een aantal anderen moet een vlucht halen. Na overleg met de chauffeur komt er na een uurtje een busje, die de mensen met afspraken komt ophalen.

Eindelijk krijgen we rond 06.00 uur te horen dat er een vervangende bus is geregeld, hoe laat ie aankomt: geen idee. Hoort ook bij Bolivia het komt goed maar vraag niet wanneer!!!

En dan, eindelijk, om 07.30 kunnen we overstappen op de zojuist aangekomen vervangende bus.

9 oktober.

Na een beroerde nacht en een nachtbus die toch een dagbus bleek te zijn, komen we met ruim 10 uur vertraging aan in La Paz.

Onze overnachtingsplek ligt op een kwartier lopen, dus backpacks om en kuieren maar. Het hotel ligt in een hele leuke wijk met gezellige straatjes, gave winkeltjes en leuke restaurantjes/cafés.

10 oktober

Gisteren nog een free walking tour voor vandaag gereserveerd. We lopen na het ontbijt op ons gemak naar de ontmoetingsplek. Tijdens het lopen krijgen we een eerste indruk van de stad: geen echte mooie stad maar wel levendig, hectisch, bruisend echt een stad naar ons hart dus.

Op de afgesproken plaats maken we kennis met de gids en een viertal anderen die de tour ook gaan doen.

Eerst gaan we naar het plein waar de regeringsgebouwen staan. De gids vertelt ons de roerige geschiedenis van het land dat in de beginjaren 2000 een bloedige periode doormaakte. Kogelgaten in een aantal gebouwen zijn de stille getuigen van het optreden van het leger dat aan ruim 100 mensen het leven heeft gekost. De tour gaat verder naar het San Pedro plein. Een doodnormaal plein echter hier bevindt zich één van de meest beroemde en beruchte gevangenissen van het land of misschien wel van heel Zuid Amerika.

De gevangenis is de plek waar mensen in afwachting van hun proces naar toe gaan. Het vreemde is dat gevangenen moeten betalen om daar te zijn. Daarnaast werkt het juridische systeem in Bolivia erg traag en kan het jaren duren voor je voor moet komen. Dus maken ze er daarbinnen maar het beste van. Er zijn kappers, restaurants en cafés zelfs een eigen voetbalteam en sportfaciliteiten en.... de grootste coke fabriek van heel Bolivia; men zegt dan hier ook dat de San Pedro gevangenis een stad in een stad is.. Een feestje om daar te zijn, nou nee. Enkel als je voldoende geld hebt kun je een aangenaam leven leiden, heb je geen geld, tja......

Daarna staat El Alto op het programma een wijk, of eigenlijk een aparte gemeente, waar we met de teleferico naar toe gaan. De teleferico is een systeem van kabelbanen die de diverse wijken met elkaar verbindt. Een soort metro maar dan hoog in de lucht. Geen last van verkeersopstoppingen, super snel en spot goedkoop.

In de wijk El Alto bezoeken we de lokale markt, altijd heel leuk om daar te zijn. Daarna gaan we langs de Sjamanen. In een kleurrijk gebouw zijn kleine kamers waar de veelal vrouwelijke Sjamanen de mensen helpen met hun problemen. Ondanks dat Bolivia een katholiek land is speelt de oude religie nog altijd en rol. Pacha Mamma (moeder aarde) wordt nog altijd betrokken in het dagelijks leven van de mensen hier. Aan de overkant van de Sjamanen zijn winkeltjes waar je van alles kunt kopen om Pacha Mamma te eren. Oliën, suikergoed, chocolade en........ geprepareerde lama lammetjes en foetussen! Deze worden geofferd als men een huis gaat bouwen voor geluk en voorspoed.

We gaan met de teleferico terug naar de oude stad waar we afscheid nemen van onze gids. De rest van de middag vermaken we ons verder in de stad met zo af en toe een stop voor koffie, biertje, iets eten!

11 oktober.

We dwalen door de stad en gaan naar het etnologische museum, een vrij nieuw museum dat op een hele aardige manier laat zien hoe de verschillende Boliviaanse stammen textiel en sieraden maakten. Ook een leuk item over het gebruik van maskers en veren, heel interessant. We dwalen wat door de stad en op het einde van de dag bezoeken we het San Franciscus klooster en de bijhorende Basiliek, fantastisch.

Morgen vroeg op, we hebben een vroege bus naar Copacabana niet de plek waar Barry Manilow lyrisch over zong, maar hier in Bolivia

12 en 13 oktober

Copacabana in Bolivia zal zeker nooit bezongen worden. Het ligt wel prachtig aan het Ticitacca meer en vanuit onze hotelkamer hebben we een prachtig uitzicht over de baai.

Maar voor de rest is het zoals alle ander kleinere steden in Bolivia: half afgewerkte huizen, stoffige straten.

Pluspunt: midden in de stad een verrassend leuk plein met een mooie basiliek.

Morgen verlaten we Bolivia om 9 dagen later via Puno, Arequipa en Lima weer naar huis te gaan.

Je hoort nog van ons